Kommunistischer Jugendverband (KJV)

Jugendliche ArbeiterInnen aller Länder, vereinigt Euch und kämpft gemeinsam!

Internationale Erklärung zum WEF-Gipfel: Zerschlagt den Imperialismus und all seine Institutionen! (Deutsch/English/Greek/Bosnian/Croatian/Serbian)

Posted by rkjv - Juni 5, 2011

Von 8. bis 9. Juni 2011 findet in Wien der Gipfel des Weltwirtschaftsforums (WEF) statt. Dabei kommen über 1000 Vertreter verschiedener Regierungen und Konzerne zusammen um sich in „wirtschaftlichen, politischen und akademischen Belangen“ zu koordinieren und diesbezüglich gemeinsam zu planen. Spätestens wenn man in der Eigendefinition des WEF zum Thema „Mitgliedschaft“ liest, wird klar, wer auf diesem Gipfel wen trifft und welche Kräfte diesen Gipfel abhalten: „Eine typische Mitgliedsfirma ist ein globales Unternehmen mit einem Umsatz von mehr als 5 Milliarden US-Dollar“. Der WEF-Gipfel ist mehr als eine bloße Diskussionszusammenkunft, es handelt sich um ein wichtiges Koordinierungsgremium der größten Mono-polunternehmen (Banken und Konzerne) der Welt, die sich untereinander darüber austauschen, wie ihre Pläne zur immer weiteren Profitmaximierung durchzuführen sind. Um ihren Interessen auch tatsächlich zur Durchsetzung zu verhelfen, beteiligen sich am WEF-Gipfel Regierungen der imperialistischen Länder ebenso, wie solche der von ihnen eingesetzten Marionettenregierungen in den abhängigen Ländern. Gemeinsam planen sie ihre Vorstöße gegen Volksmassen und ArbeiterInnenklasse. Es geht um die Interessen derer, die in den imperialistischen Ländern gegen die ArbeiterInnenklasse Belastungspakete, Lohnkürzungen, längere Arbeitszeiten, Beschneidung politischer Rechte und vieles mehr durchsetzen um bessere Bedingungen für die Kapitalisten zu schaffen. Es geht um die Interessen derer, die den Balkan deindustrialisierten und dort die letzten sozialen Rechte zerschlugen, die Griechenland in eine vollständige Kolonie des EU- und US-Imperialismus verwandelten. Es geht um die Interessen derer, die durch Raubbau oder „profitabel geführte“ Atomkraftwerke (wie in Japan) die Umwelt verwüsten. Es geht um die Interessen derer, die rund um den Globus Völker unterdrücken und imperialistische Kriege anheizen, die ihnen erlauben sollen, die Bedingungen weiter in ihrem Profitinteresse zu gestalten.

Dabei steht das WEF nicht alleine, sondern in einer ganzen Reihe unterschiedlicher internationaler Organisationen und Kooperationen (z.B.: Internationaler Währungsfonds [IWF], Weltbank, Globales Dienstleistungsabkommen [GATS], usw.), die für die Kapitalinteressen der gewichtigsten imperialistischen Länder und Staatenbünde (USA, EU, Russland,…) allesamt sehr wichtig sind. Das WEF ist dabei einerseits nicht die wichtigste internationale Zusammenkunft, doch darf es als groß angelegtes Koordinationsgremium auch keinesfalls unterschätzt werden. Da die Ausbeutungs- und Einflusssphären weltweit klar verteilt sind, geraten die imperialistischen Räuber bei ihrer Jagd nach Profit unweigerlich in Widerspruch zueinander. Diese Widersprüche, die im Kampf um immer weitere Maximalprofite entstehen, führen zu Konflikten bis hin zu Krieg unter den um Weltherrschaft kämpfenden Staaten. Das Bedürfnis ebendiese Entwicklung und weitere Verschärfung dieser Widersprüche zwischen den imperialistischen Staaten zumindest einstweilen abzuschwächen um mehr Raum für die eigenen Manöver zu haben, führt die Vertreter des Kapitals zu einem gewissen Maß an vorübergehender internationaler Koordination. Vorübergehend deswegen, weil sich die Konflikte unter ihnen früher oder später so zuspitzen, dass die internationale Zusammenarbeit für sie mehr zum Hindernis wird, also nicht mehr zum taktischen Vorteil nutzt. Weil das WEF, so wie andere internationale Institutionen des Kapitals, eben auf der geschilderten Basis beruht, kann es nicht konsequent bekämpft werden, ohne gleichzeitig den Kampf gegen den Imperialismus zu entfalten. Steht für die KommunistInnen in den imperialistischen Ländern der Hauptfeind immer im „eigenen“ Land, ist die „eigene“ imperialistische Bourgeoisie und ihr Staat damit immer der primär zu bekämpfende Feind, steht in den abhängigen Ländern der Kampf gegen die Unterdrückung durch die imperialistischen Mächte und deren jeweilige Marionetten in den eingesetzten Regierungen als wichtigste Aufgabe an. Auf dem einen wie auf dem anderen Weg geht es darum, dass die revolutionären Kräfte nur siegen können, wenn sich die Arbeiter-Innenbewegung in den imperialistischen Ländern auf das Engste mit den ArbeiterInnen- und Volksbewegungen der abhängigen Länder verbindet. Diese Verbundenheit findet ihren politischen Ausdruck im proletarischen Internationalismus, der festen, revolutionären Einheit der ArbeiterInnenklasse und Völker, die wir dem imperialistischen Weltsystem, ob seine einzelnen Elemente nun gerade auf taktischem Niveau zusammenarbeiten oder nicht, entgegenstellen!

Schaffen es die imperialistischen Regierungen derzeit noch in weitem Umfang die ArbeiterInnenklasse innerhalb der imperialistischen Länder mithilfe der aus den Neokolonien herausgepressten Extraprofite ruhig-zustellen, sehen wir doch vor allem in den Revolten der Banlieus (2006, Frankreich), der revolutionären Bewegung im Baskenland, den militanten ArbeiterInnenbewegungen in Frankreich, Italien und anderswo, Ansätze des militanten, radikalen Widerstands gegen den Kapitalismus. Weiter gehen dabei jedoch die ArbeiterInnen- und Volksbewegungen in den abhängigen Ländern. Das griechische Proletariat, das nach wie vor Widerstand gegen die vom Imperialismus diktierten Verschlechterungen leistet, die ArbeiterInnen Osteuropas, die sich gegen die Zerschlagung der sozialen und politischen Rechte wehren, die revolutionär geführten Volkskriege in Indien, Peru, auf den Philippinen, in der Türkei,… die demokratischen Volksaufstände in den arabischen Ländern,… all das sind lebendige Zeugen dafür, dass die Pläne der Imperialisten, wie sie unter anderem beim WEF-Gipfel koordiniert werden, nicht unwidersprochen bleiben, dass ihnen auch revolutionärer Widerstand entgegengesetzt wird.

Der WEF-Gipfel in Wien steht unter der Themenwahl „Osteuropa und Mittelasien“. Dass dieser Gipfel in Wien abgehalten wird, ist kein Zufall, bedenkt man bloß die Rolle des österreichischen Imperialismus vor allem in Osteuropa und am Balkan, wo er über gewichtigen ökonomischen und politischen Einfluss verfügt. Schon in den Jahren nach dem Fall des russischen Sozialimperialismus 1991 fand sich das WEF zur Koordinierung der imperialistischen Ausbeutung des Balkans und Osteuropas regelmäßig in Wien ein. Dieser Schwerpunkt des WEF-Gipfels ist darüber hinaus heute für das imperialistische EU-Projekt von Bedeutung, stimmt es dabei doch seine politischen, militärischen und ökonomischen Interventionen in dieser Region mit den weltgrößten Monopolunternehmen ab, was nichts anderes bedeutet, als die Aussprache der Imperialisten darüber, wie noch mehr Profit aus Osteuropa bzw. dem Balkan herausgepresst werden kann, wie die dortigen Völker noch stärker unter den Stiefel des Imperialismus zu treten sind. Ähnlich ist es in Mittelasien, wo sich die Schlacht um Einflusssphären und Absatzmärkte unter den Imperialisten Russlands, der EU, der USA, Chinas und den Kapitalinteressen der Gruppe der Shanghai 5 weiter verschärft. Jedoch stehen dem Imperialismus dort maoistisch geführte Volkskriege entgegen, während der Volkswiderstand am Balkan noch schwach entwickelt ist.

So sehr sich radikale Umwälzungen bis hin zu proletarischen Revolutionen auch in nationalem Rahmen vollziehen, und so sehr sich die Widersprüche ungleich-mäßig entwickeln und somit die revolutionären Kräfte jeweils mit anderen als nächsten Schritt zu lösenden Aufgaben konfrontiert sind, so sehr ist uns klar, dass wir zum Vorankommen in unseren Kämpfen die Zusammenarbeit der revolutionären, kommunistischen Kräfte vorantreiben und stärken müssen. Gegenüber dem konkreten Anlass stellen wir fest, dass das WEF Ausdruck objektiver imperialistischer Bedürfnisse und damit notwendiger Interessen ist. In diesem Sinne rufen wir dazu auf, dagegen aktiv zu werden und sich den Aktionen gegen den WEF-Gipfel im Juni 2011 anzuschließen. Wir wollen den Widerstand auf internationalistischem, revolutionärem Boden führen, was bedeutet, dass wir uns darüber bewusst sind, dass sich an der Qualität des imperialistischen Systems auch durch eine Auflösung des WEF nichts ändern würde – denn der Kapitalismus hat keine Fehler, er ist der Fehler! Weder die internationalen Organisationen und Foren des Kapitals, noch das imperialistische Weltsystem sind reformierbar oder anders im Sinne der Massen zu gestalten. Es geht uns nicht um eine andere, „gerechtere“ Verteilung der vorhandenen Güter, sondern darum, dass Produktion und politische Macht in den Händen der ArbeiterInnenklasse und der Volksmassen liegen, wofür als erster Schritt die bürgerlichen Staatsgebäude zerschlagen werden müssen. Gegen den Imperialismus und all seine Institutionen setzen wir, anknüpfend am täglichen Widerstand der ArbeiterInnenklasse und Volksmassen gegen die vom Imperialismus geschaffenen Lebensbedingungen, den Kampf gegen das kapitalistisch-imperialistische System als Ganzes, den Kampf für die proletarische Revolution, für den Kommunismus!

Nieder mit dem Imperialismus und all seinen Institutionen!

Voran mit den antiimperialistischen und volksdemokratischen Revolutionen!

Voran mit der proletarischen Revolution!

Bisher unterzeichnende Organisationen und Parteien:
*Partija Rada (Partei der Arbeit; Serbien)
* Crvena Akcija (Rote Aktion; Kroatien)
* Kommunistische Partei Griechenlands (marxistisch-leninistisch) [KKE(m-l)]
* maoistische Kommunistische Partei Italiens – PCmI
* Red Block – Jugendverband der PCmI
* MKP/T-Nk – Maoistische Kommunistische Partei / Türkei-Nordkurdistan
* Arbeiter- und Bauernpartei Bulgariens
* Tjen Folket – Kommunistischer Bund (Dem Volke dienen; Norwegen)
* Partizan (Türkei)
* Initiative für den Aufbau einer Revolutionär-Kommunistischen Partei (IA*RKP; Österreich)
* Revolutionär-Kommunistischer Jugendverband (RKJV; Österreich)

———————————

Attack WEF summit in Vienna, Austria, June 2011!

Smash imperialism and all its institutions!

From 8 to 9 June the summit of World Economic Forum (WEF) will take place in Vienna, Austria. Then more than 1000 representatives of various governments and companies with meet to coordinate on “economic, political and academic issues” and draw common plans on that. At least when reading the self-definition of WEF about “membership” one sees clearly who is meeting whom at this summit and which forces are convening for this summit: “A typical member company is a global enterprise with a turn-over of more than 5 billion US dollars.” The WEF summit is more than a mere conference for discussion, it is an important board of coordination of the biggest monopoly enterprises (banks and trusts) in the world sharing their plans for further and further maximizing their profits. The governments of the imperialist as well as the puppet governments installed by them in the dependent countries take part in the meeting to secure the translation of their plans into action. The contents of their coordinated plans are their attacks against the masses of the peoples and the working class. It’s about the interest of those who produce austerity programs, wage-cuts, longer working hours, abolishing political rights und much more against the workers for creating better conditions for the capitalists. It’s about the interest of those who have de-industrialized the Balkans and have destroyed social rights there, who have transformed Greece into a mere colony of EU- and US-Imperialism. It’s about the interest of those who have destroyed environment by ruinously exhausting the soil or by “profitably running” nuclear power plants (such as in Japan). It’s about the interests of those who suppress the peoples around the globe and instigate imperialist wars to enable them shape the conditions according to their profit interest.

It’s not the WEF alone but a long line of various international organizations and cooperations (e.g. International Monetary Funds – IMF, World Bank, General Agreement on Trades in Services – GATS etc.) that are very important for the interest of the capital of the imperialist countries and unions (US, EU, Russia,…). The WEF is however not the most important international meeting but it must nevertheless not be underestimated. As the spheres of exploitation and influence have already been distributed on a global scale the imperialist robbers unavoidably come into conflict with each other during their chase for profits. These contradiction emerging from the struggle for further maximum profits lead to conflicts increasing up to wars among the contending states for world domination. In trying to weaken the further aggravation of these conflicts among the imperialist states at least for some time and to get more space for their own maneuvers the representatives of the capital are led to certain international coordination. It’s transitory because the conflicts among them aggravate sooner or later to a point that for them international coordination becomes more a hindrance than a means of tactical advantage. As the WEF as well as other international institution of capital are based on such fundaments it cannot be fought against without struggle against imperialism at the same time. For communists in imperialist countries the main enemy is always in their ”own” country and their “own” imperialist bourgeoisie and it is their “own” state that must be fought against primarily. For those in dependent countries the struggle against suppression by the imperialist powers and the respective puppets in the governments installed by them is the most important task. On the one and the other way the point is that the revolutionary forces can only win if the working class movement in the imperialist countries closely links and unites with the movement of the workers and the peoples of the dependent countries. This unity expresses politically in proletarian internationalism, the firm revolutionary unity of the working class and peoples that is built up against the imperialist world order with the certain elements at present working together on a tactical level or not.

At present the imperialist governments succeed in calming down the working class of the imperialist countries to a large extent by means of extra profits squeezed out from the neo-colonies but especially the revolts in the suburbs (France 2006), the revolutionary movement in Bask Country, the militant workers movements in France, Italy and elsewhere we see rudiments of a militant, radical resistance against capitalism. The workers and peoples movement in the dependent countries however go further. The Greek proletariat that is still resisting the deterioration dictated by imperialism, the workers of Eastern Europe that are resisting the destruction of their social and political rights, the revolutionary peoples wars in India, Peru, Philippines, Turkey …, the democratic peoples rebellions in the Arabic countries, … – all these give vivid evidence that the plans of the imperialists, such as those coordinated at the WEF summit and elsewhere are answered by the peoples, are confronted by revolutionary resistance.

The topic of the WEF summit in Vienna is “Eastern Europe and Central Asia”. It’s not by chance that this summit takes place in Vienna when bearing in mind the role of Austrian imperialism especially in Eastern Europe and at the Balkans where it has heavy economic and political influence. Since the years after the fall of Russian social-imperialism in 1991hte WEF has regularly met in Vienna for coordinating the imperialist exploitation of the Balkans. This focal point of the WEF summit is moreover important for the imperialist EU project of today as they are according their political, military and economic intervention in this region with the biggest global monopoly companies i.e. nothing else than discussing among imperialists about the issue of gaining more profits from Eastern Europe or the Balkans, how to squeeze the people even more under the boots of imperialism. It’s a similar situation in Central Asia where the battle for zones of influence and markets aggravates among the imperialists of Russia, the EU, US and China and the capital interests of the Group of Shanghai 5. There however the imperialists are confronted with broad people’s movements and peoples wars led by Maoists whereas the people’s resistance at the Balkans is still weak.

We know well that radical upheavals leading to proletarian revolutions develop within the framework of nations, that contradictions develop unevenly and that therefore revolutionary forces are confronted with their respective next steps to solve their problems, but for getting further we nevertheless must advance and strengthen the cooperation of revolutionary communist forces in our struggles. Referring to the certain occasion we state that the WEF is an expression of objective imperialist needs and accordingly their interests. Therefore we call for getting active against them and participating in the actions against the WEF summit in June 2011 in Vienna. We want to develop the resistance on an internationalist and revolutionary level meaning that even a liquidation of the WEF would not change much – as capitalism has no errors but it is the error! Neither the international organizations and forums of the capital nor the imperialist global system can be reformed or shaped according with the interest of the masses. The aim is not a “fairer” distribution of the given goods but to bring production and political power into the hands of the working class and the peoples masses, and the first step for this must be smashing the bourgeois state apparatus. Against imperialism and all its institutions we link up with the resistance of the working class and peoples masses against the living conditions produced by imperialism and build up the struggle against the capitalist-imperialist system as a whole, the struggle for proletarian revolution, for communism.

Down with imperialism and all its institutions!

Forward with the anti-imperialist and people’s democratic revolutions!

Forward with the proletarian revolution!

Signators:
Red Action (Croatia)
Party of Labour (Serbia)
Communist Party of Greece (marxist-leninist)
maoist Communist Party (Italy)
Red Block (Youth League of the maoist Comunist Party of Italy)
Workers and Peastants Party Bulgaria
Maoist Communist Party – Turkey/Northern Kurdistan
Partizan (Turkey)
Serve the People – Communist League of Norway
Initiative for the Construction of a Revolutionary-Communist Party (Austria)
Revolutionary-Communist Youth League (Austria)

————————————

Να επιτεθούμε κατά του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ της Βιέννης τον Ιούνη του 2011!

Να γκρεμίσουμε τον ιμπεριαλισμό και όλους τους θεσμούς του!

Η σύνοδος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (ΠΟΦ) θα γίνει στις 8-9 Ιούνη 2011 στη Βιέννη. Περισσότεροι από 1000 εκπρόσωποι κυβερνήσεων και εταιριών θα συναντηθούν για να συντονιστούν σε «οικονομικά, πολιτικά και ακαδημαϊκά ζητήματα» και να σχεδιάσουν κοινή στρατηγική σ΄ αυτά. Όταν διαβάζει κανείς τον αυτοπροσδιορισμό του ΠΟΦ καταλαβαίνει ποιος συναντά ποιον και ποιες δυνάμεις συγκλίνουν σ΄ αυτή τη σύνοδο. «Μια τυπική εταιρία-μέλος είναι μια παγκόσμια επιχείρηση με τζίρο πάνω από 5 δις δολάρια».

Η σύνοδος του ΠΟΦ δεν είναι μια απλή συνδιάσκεψη για συζήτηση, είναι ένα σημαντικό συμβούλιο συντονισμού των μεγαλύτερων μονοπωλιακών επιχειρήσεων στον κόσμο (τράπεζες και τραστ) που μοιράζονται τα σχέδια τους για όλο και μεγαλύτερη κερδοφορία. Οι κυβερνήσεις των ιμπεριαλιστών, αλλά και οι κυβερνήσεις-μαριονέτες που οι πρώτοι εγκαθιστούν στις εξαρτημένες χώρες, συμμετέχουν στη συνάντηση για να διασφαλιστεί ότι τα σχέδια θα γίνουν πράξη.

Το περιεχόμενο των συντονισμένων σχεδίων τους είναι η επίθεση κατά των λαϊκών μαζών και της εργατικής τάξης. Είναι προς το συμφέρον αυτών που προωθούν προγράμματα λιτότητας, μειώσεις μισθών, περισσότερες εργάσιμες ώρες, κατάργηση πολιτικών δικαιωμάτων και πολλά άλλα ενάντια στους εργαζόμενους. Είναι προς το συμφέρον αυτών που έχουν από-βιομηχανοποιήσει τα Βαλκάνια και έχουν καταστρέψει εκεί τα κοινωνικά δικαιώματα, που έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε μια αποικία του ιμπεριαλισμού της ΕΕ και των ΗΠΑ. Είναι προς το συμφέρον αυτών που έχουν καταστρέψει το περιβάλλον είτε εξαντλώντας το έδαφος είτε «λειτουργώντας κερδοφόρα» πυρηνικά εργοστάσια (όπως στην Ιαπωνία). Είναι προς το συμφέρον αυτών που καταπιέζουν τους λαούς σ’ όλον τον κόσμο και υποκινούν ιμπεριαλιστικούς πολέμους ώστε να διαμορφώσουν τις συνθήκες ανάλογα με τα συμφέροντα τους. Δεν πρόκειται μόνον για το ΠΟΦ αλλά για μια σειρά διεθνείς οργανισμούς και συνεργασίες (ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, GAT, κλπ) που είναι προς το συμφέρον του κεφαλαίου των ιμπεριαλιστικών χωρών και ενώσεων (ΗΠΑ, Ρωσία, ΕΕ, κλπ). Το ΠΟΦ δεν είναι η πιο σημαντική σύνοδος αλλά δεν θα πρέπει και να υποτιμάται. Καθώς οι σφαίρες εκμετάλλευσης και επιρροής έχουν ήδη διαμοιραστεί σε παγκόσμιο επίπεδο οι ιμπεριαλιστές ληστές έρχονται αναπόφευκτα σε σύγκρουση μεταξύ τους στο κυνήγι του κέρδους. Αυτή η αντίθεση που αναδύεται στον αγώνα για τη μεγιστοποίηση των κερδών οδηγεί σε συγκρούσεις ανάμεσα στις αντιμαχόμενες δυνάμεις για την παγκόσμια κυριαρχία.

Προσπαθώντας να περιορίσουν αυτές τις συγκρούσεις ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές χώρες και για να μεγαλώσουν το χώρο για τις δικές τους μανούβρες οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου οδηγούνται σε κάποιο διεθνή συντονισμό. Αυτός είναι προσωρινός επειδή οι συγκρούσεις ανάμεσα τους αργά ή γρήγορα εντείνονται σε σημείο που αυτός ο συντονισμός γίνεται περισσότερο εμπόδιο παρά μέσο απόκτησης τακτικού πλεονεκτήματος. Το ΠΟΦ και άλλοι διεθνείς καπιταλιστικοί θεσμοί βασίζονται σε τέτοιες αρχές που δεν μπορεί κάποιος να τους αντιμετωπίσει παρά μόνο αν αγωνιστεί ταυτόχρονα και ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Για τους κομμουνιστές στις ιμπεριαλιστικές χώρες ο κύριος εχθρός είναι πάντα η «δική» τους χώρα και η «δική» τους ιμπεριαλιστική αστική τάξη, τους οποίους πρέπει να αντιμετωπίζουν κατά κύριο λόγο. Για τους κομμουνιστές στις εξαρτημένες χώρες το κύριο καθήκον είναι ο αγώνας ενάντια στην καταπίεση από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και τις αντίστοιχες μαριονέτες που εγκαθίστανται στην κυβέρνηση από τους ιμπεριαλιστές. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση το βασικό είναι ότι οι επαναστατικές δυνάμεις μπορούν να νικήσουν μόνο όταν το εργατικό κίνημα στις ιμπεριαλιστικές χώρες συνδεθεί στενά και ενωθεί με το κίνημα των εργατών και του λαού στις εξαρτημένες χώρες. Αυτή η ενότητα εκφράζεται πολιτικά με τον προλεταριακό διεθνισμό, τη σταθερή επαναστατική ενότητα της εργατικής τάξης και των λαών που οικοδομείται ενάντια στην ιμπεριαλιστική τάξη πραγμάτων.

Προς το παρόν οι ιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις πετυχαίνουν να καλμάρουν την εργατική τάξη των χωρών τους σε μεγάλο βαθμό μέσω των υπερκερδών που απομυζούν από τις νεο-αποικίες τους, όμως οι εξεγέρσεις στα προάστια της Γαλλίας το 2006, το επαναστατικό κίνημα στη χώρα των Βάσκων, τα αγωνιστικά εργατικά κινήματα στη Γαλλία, την Ιταλία και αλλού δείχνουν την αρχή μιας αγωνιστικής ριζοσπαστικής αντίστασης ενάντια στον καπιταλισμό. Οι εργατικοί αγώνες και τα λαϊκά κινήματα στις εξαρτημένες χώρες όμως πάνε μακρύτερα. Το ελληνικό προλεταριάτο που εξακολουθεί να αντιστέκεται στο ξεθεμελίωμα που επιτάσσει ο ιμπεριαλισμός, οι εργάτες της Ανατολικής Ευρώπης που αντιστέκονται στην καταστροφή των κοινωνικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων, οι επαναστατικοί λαϊκοί πόλεμοι στην Ινδία, το Περού, τις Φιλιππίνες, την Τουρκία, οι δημοκρατικές λαϊκές εξεγέρσεις στις αραβικές χώρες, όλα αυτά είναι σαφείς ενδείξεις ότι τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, όπως συντονίζονται μέσω του ΠΟΦ και αλλού, απαντώνται από τους λαούς, αντιμετωπίζονται με επαναστατική αντίσταση.

Το θέμα της συνόδου του ΠΟΦ στη Βιέννη είναι «Ανατολική Ευρώπη και Κεντρική Ασία». Δεν γίνεται τυχαία η σύνοδος αυτή στην Βιέννη αν σκεφτούμε το ρόλο του αυστριακού ιμπεριαλισμού στην Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια όπου έχει μεγάλη οικονομική και πολιτική επιρροή. Από την εποχή της πτώσης του ρώσικου σοσιαλ-ιμπεριαλισμού στα 1991 το ΠΟΦ έχει συγκληθεί αρκετές φορές στη Βιέννη με σκοπό το συντονισμό της ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης των Βαλκανίων. Το θέμα αυτής της συνόδου είναι ακόμη πιο σημαντικό φέτος για την ΕΕ γιατί έχει σκοπό να συντονίσει την πολιτική, στρατιωτική και οικονομική τους παρέμβαση στην περιοχή με τις μεγαλύτερες παγκόσμιες πολυεθνικές εταιρίες, δηλαδή δεν είναι τίποτε άλλο από μια συζήτηση ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές για το πώς θα κερδίσουν περισσότερα από την Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια, πως θα ξεζουμίσουν ακόμη περισσότερο τους λαούς που βρίσκονται κάτω από τη μπότα του ιμπεριαλισμού. Παρόμοια είναι η κατάσταση και στην Κεντρική Ασία όπου εντείνονται οι μάχες γύρω από τις ζώνες επιρροής και τις αγορές ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές της Ρωσίας, της ΕΕ, των ΗΠΑ και της Κίνας και από τα καπιταλιστικά συμφέροντα στης Ομάδας της Σαγκάης. Εκεί πάντως οι ιμπεριαλιστές αντιμετωπίζουν πλατιά λαϊκά κινήματα και λαϊκούς πολέμους που καθοδηγούνται από μαοϊκούς ενώ η λαϊκή αντίσταση στα Βαλκάνια είναι ακόμη αδύναμη.

Γνωρίζουμε ότι οι ριζοσπαστικές αναταραχές που οδηγούν σε προλεταριακές επαναστάσεις συμβαίνουν εντός των πλαισίων ενός έθνους, ότι οι αντιθέσεις αναπτύσσονται ασύμμετρα και ότι επομένως οι επαναστατικές δυνάμεις πρέπει να σχεδιάσουν τα επόμενα βήματα για να λύσουν τα προβλήματα τους, όμως για να προχωρήσουμε παραπέρα πρέπει να προωθήσουμε και να ενισχύσουμε τη συνεργασία των επαναστατικών κομουνιστικών δυνάμεων.

Όσον αφορά τη συγκεκριμένη σύνοδο δηλώνουμε οτι το ΠΟΦ είναι έκφραση των αντικειμενικών ιμπεριαλιστικών αναγκών και συνακόλουθα των συμφερόντων τους. Καλούμε επομένως σε κινητοποίηση ενάντια του τον Ιούνη του 2011 στη Βιέννη. Θέλουμε να αναπτύξουμε την αντίσταση σε διεθνιστικό και επαναστατικό επίπεδο που σημαίνει ότι ούτε και η διάλυση του ΠΟΦ δεν θα αλλάξει πολλά πράγματα – καθώς ο καπιταλισμός δεν κάνει λάθη, είναι ο ίδιος λάθος! Ούτε οι διεθνείς ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί και τα φόρουμ ούτε το παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα δεν μπορούν να μεταρρυθμιστούν ή να αλλάξουν προς το συμφέρον των μαζών. Ο στόχος δεν είναι μια πιο «δίκαιη» κατανομή των αγαθών αλλά να φέρουμε την παραγωγή και την πολιτική εξουσία στα χέρια της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών και το πρώτο βήμα είναι η καταστροφή του αστικού κρατικού μηχανισμού.

Ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τους θεσμούς του ενωνόμαστε με την αντίσταση της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών ενάντια στις συνθήκες ζωής που παράγει ο ιμπεριαλισμός και να οικοδομήσουμε τον αγώνα ενάντια στο καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα σαν σύνολο, τον αγώνα για προλεταριακή επανάσταση, για τον κομμουνισμό.

Κάτω ο ιμπεριαλισμός και όλοι οι θεσμοί του!

Εμπρός για τις αντι-ιμπεριαλιστικές και λαϊκοδημοκρατικές επαναστάσεις!

Εμπρός για την προλεταριακή επανάσταση!

 

Kόκκινη Δράση (Κροατία)
Εργατικό Κόμμα (Σερβία)
Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας(μαρξιστικό-λενινιστικό)
μαοϊκό Κομμουνιστικό Κόμμα (Ιταλία)
Κόκκινο Μπλοκ (Ένωση Νεολαίας του μαοϊκού Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας)
Κόμμα Εργατών-Αγροτών Βουλγαρίας
Μαοϊκό Κομμουνιστικό Κόμμα (Τουρκία/Βόρειο Κουρδιστάν)
Παρτιζάν (Τουρκία)
Να Υπηρετούμε το Λαό – Κομμουνιστική Ένωση της Νορβηγίας
Πρωτοβουλία για την Οικοδόμηση ενός Επαναστατικού-Κομμουνιστικού Κόμματος (Αυστρία)
Επαναστατική-Κομμουνιστική Ένωση Νεολαίας (Αυστρία)
——————————
 

Napadnimo WEF samit u Beču, Austrija, lipanj 2011!

Razbijmo imperijalizam i sve njegove sluge!

Od 8. do 9. lipnja u Beču u Austriji održat će se samit Svjetskog ekonomskog foruma (WEF). Tada će se sastati više od 1000 predstavnika različitih vlada i tvrtki kako bi razgovarali o „ekonomskim, političkim i akademskim pitanjima“ i radili zajedničke planove. Kada pogeldate definiciju „članstva“ WEF-a jasno se vidi kakvi ljudi se sastaju: „najbrojniji sudionici skupa su predstavnici poduzeća koja imaju godišnji promet veći od 5 milijarda dolara“. Samit WEF-a je mnogo više od foruma za raspravu, to je važan odbor za dogovor i koordinaciju najvećih svjetskih monopolističkih poduzeća (banaka i trustova) čiji je cilj kako da što više i više povećaju svoju zaradu. Imperijalističke vlade kao i vlade njihove marionete u zavisnim zemljama sudjeluju na sastancima da osiguraju provedbu planova. Sadržaj njihovih zajedničkih planova je napad na narodne mase i radničku klasu. Ovdje se radi o interesima onih koji provode mjere štednje, rezanje plaća, produšenje radnog dana, ukidanje političkih prava i još mnogo toga a sve da bi stvorili bolje uvjete za kapitaliste. Također radi se u interesu onih koji žele uništiti industrijalnu proizvodnju i smanjiti socijalnih prava radnika na Balkanu. Ti isti već su pretvorili Grčku u koloniju EU i američkog imperijalizma, ti isti koji su već uništili okoliš iscrpljujući njegova prirodna bogatstva i ti isti su oni koji profitiraju od „profitno upravljanih“ nuklearnih elektrana (kao što su one u Japanu). Nadalje sve se to radi u interesu onih koji tlače narode diljem svijeta i koji su pokreću imperijalističke ratove kako bi mogli oblikovati politiku i tržište u interesu vlastitog profita.

Ne samo WEF, nego i dugi niz međunarodnih organizacija (npr. Međunarodni monetarni fond – IMF, Svjetska banka, Opći sporazum o trgovini i uslugama – GATS, itd.) svi oni rade u interesu moćnih zemalja i saveza (SAD, EU, Rusija, …). WEF nije najvažniji međunarodni susret močnika, ali ipak se ne smije podcijeniti. Pošto su sfere eksploatacije i utjecaja već podijeljene na globalnoj razini, imperijalistički pljačkaši neizbježno dolaze u sukob jedan s drugim u svojoj trci za profitom. Ove kontradikcije koje proizlaze iz borbe za daljnje povećanje profita vode do sukoba i ratova među državama suparnicama u borbi za svjetsku dominaciju. Da bi što dulje odgodili ili umanjili postojeće sukobe među imperijalističkim zemljama, predstavnici krupnog kapitala se sastaju radi koordinacije. To je samo privremeno, jer sukobi među njima će se pogoršati prije ili kasnije do točke da će za njih međunarodna koordinacija postaje više smetnja nego taktička prednost. S obzirom na to da na takvim osnovama počiva WEF i druge institucije, protiv njih se ne može boriti bez da se istodobno bori i protiv imperijalizma. Za komuniste u imperijalističkim zemljama glavni neprijatelj je uvijek „njihova“ država i „njihova“ imperijalistička buržoazija i protiv njih se moraju boriti u „svojoj“ državi. U zavisnim zemljama najvažniji zadatak je borba protiv imperijalstičkog potlačivanja i protiv vlasti koju su ti isti imperijalisti postavili ili pokušavaju postaviti. Revolucionarne snage mogu uspjeti samo ako se povežu i ujedine radničke klase imperijalističkih zemalja s radnicima i narodima zavisnih zemalja. Politički izraz ovog jedinstva je proleterski internacionalizam, čvrsta revolucionarna jedinstvena radnička klasa ujedinjena protiv svih imperijalista diljem svijeta i protiv imperijalističkog poretka u kojem trenutno određeni elementi mogu ili ne moraju raditi zajedno.

Vlade u imperijalističkim zemljama trenutačno uspjevaju smirivati radničku klasu imperijalističkih zemalja najvećim dijelom izvlačenjem ekstra-profita iz neokolonija, ali u pobunama u predgrađima (Francuska 2006), revolucionarnom pokret u Baskiji, borbenom radničkom pokretu u Francuskoj, Italiji i drugdje vidimo tragove borbenog, radikalnog otpora kapitalizmu. Radnici i narodi u zavisnim zemljama idu još i dalje. Grčki proletarijat se još uvijek odupire napadu na životne uvjete koje diktira imperijalizam, radnici Istočne Europe odupiru se uništenju svojih socijalnih i političkih prava, u Indiji, Peruu, Filipinima, Turskoj vode se revolucionarni narodni ratovi, u arapskim zemljama odvijaju se demokratske narodne pobune – sve to pokazuje kako planovi imperijalista, kao što su oni koji se dogovaraju na WEF-u nailaze na odgovor naroda i revolucionarni otpor.

Tema WEF-a u Beču je „Istočna Europa i Srednja Azija“. Nije slučajno da se ovaj skup održava u Beču kada se zna da austrijski imperijalizam posebno u Istočnoj Europi i na Balkanu ima veliki ekonomski i politički utjecaj. Od pada ruskog socijalimperijalizma 1991., WEF se redovito nalazi u Beču radi koordinacije imperijalističke eksploatacije Balkana. Fokus ovog samita je posebno važan i za imperijalistički projekt EU pošto usklađuje političke, vojne i ekonomske intervencije u regiji s najvećim monopolističkim kompanijama, tj. kako izvući što više profita iz Istočne Europe i Balkana, kako narod još više nagaziti imperijalističkom čizmom. Slična je situacija sada u Srednjoj Aziji, gdje se bitke za zone utjecaja i tržišta između imperijalista Rusije, EU, SAD, Kine i interes Grupe šangajske petorke. Međutim imperijalisti su u Srednjoj Aziji suočeni s narodnim revolucijama, ratovima koje vode maoisti dok je revolucionarni pokret na Balkanu još uvijek slab.

Dobro znamo da se svaka proleterska revolucija razvija u okviru pojedinih država, da se kontradikcije razvijaju nejednako i da revolucionarne snage trebaju osmisliti vlastite korake da riješe svoje probleme, ali da bismo napredovali moramo ojačati suradnju revolucionarnih komunističkih snaga u našim borbama. Kada govorimo o ovom događaju mi kažemo da je WEF izraz objektivnih imperijalističkih potreba i interesa. Zato pozivamo na aktiviranje protiv WEF samita u lipnju 2011. u Beču. Želimo stvoriti otpor na internacionalnoj i revolucionarnoj razini i pokazati da kapitalizam nije sustav koji čini pogreške nego je pogreška sam po sebi! Niti jedna međunarodna organizacija ili skup, niti svijetski imperijalistički sistem se nemogu reformirati da služe masama. Cilj nam nije „pravedna“ raspodjela dobara nego da proizvodnja tih dobara i moć odlučivanja bude u rukama radičke mase i narodnih masa, a prvi korak prema tome mora biti razbijaje buržoaskog državnog aparata. Protiv imperijalizma i svih njegovih institucija povezujemo otpore radničke klase i narodnih masa protiv uvjeta života koje proizvodi imperijalizam i gradimo borbu protiv kapitalističkog-imperijalističkog sustava u cjelini, borbu za proletersku revoluciju, za komunizam.

Dolje imperijalizam i sve njegove institucije!

Živjele antiimperijalističke i demokratske narodne revolucije!

Živjela proleterska revolucija!

Crvena akcija (Hrvatska)
Partija rada (Srbija)
Komunistička partija Grčke (marksista-lenjinista)
Maoistička komunistička partija (Italije)
Red Block (Italija, omladina Maoističke komunističke partije)
Maoistička komunistička partija (Turske i Sjevernog Kurdistana)
Partizan (Turska)
Radnička i seljačka parija Bugarske
Služiti narodu – Komunistički savez Norveške
Inicijativa za izgradnju revolucionarne komunističke partije (Austrija)
Revolucionarni komunistički savez mladih (Austrija)

 

 

Schreibe einen Kommentar

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s

 
%d Bloggern gefällt das: